Elke sesshin heeft zijn chocoladeverhaal

24aug11

Bijdrage van Martine Schrage

Elke sesshin heeft zijn chocoladeverhaal…
Aan crisissen geen gebrek op een sesshin, maar chocoladecrisissen??
En toch en toch… ik biecht het u bij deze op, ook chocola draagt bij tot het verheven ‘gnothi sauton’ . Ken uzelve, ken uw zwaktes. En ik beken:de mijne liggen in chocolade-verslavingen.

Mijn eerste sesshin: Zomer 2009 in het mooie klooster ‘ Zin’ in Vught. Een beetje geïntimideerd door alle strenge regels, hoed ik me er wel voor om lekkers mee te nemen van thuis. Nee, ik ga voor de hardcore sesshin, dus hou me strikt aan alle voorschriften. En intimiderend is het hoor, zo’n eerste sesshin! Ergens op dag 4 of 5 neemt de zin in chocolade dermate toe dat ik er zelfs een doksan-onderhoud aan verspil omdat dit het enige is dat ik te melden heb: ‘ik stik van de goesting in chocola’. Waarop mijn strenge zenmeester eens hartelijk lacht en er verder niet op in gaat.

Maar de craving neemt steeds grotere vormen aan, en de rest van de lange avondmeditaties die dag, besteed ik aan het verzinnen van snode plannen om aan het gegeerde spul te komen.
Heel moeilijk is dat niet: Na het avondeten worden de tafels al gedekt voor ’s ochtends, en dan staat er op elke tafel een pak melkchocolade en pure chocolade hagelslag. Dus het is gewoon kwestie van zo’n pak snel van tafel te grissen en ongezien meesmokkelen naar mijn kamer waar ik dan kan aanvallen.
Toch valt dat niet mee: Harmen (die ik bij die gelegenheid Harmen de Havik genoemd heb vanwege de strenge blik) sluipt rond, en het lijkt wel of hij in de gaten heeft wat ik van plan ben, want elke keer als ik de verder lege eetkamer binnen loop, is hij daar ook ineens.
De volhouder wint natuurlijk toch en als ik mijn (ongeveer nog voor een kwart gevulde) pak pure hagelslag te pakken heb, geniet ik op mijn kamer van volle monden pure chocola en zit ik nadien bij yaza heerlijk na te genieten van de smaak en de voldoening.
Tot zover het chocoladeverhaal van de eerste sesshin… ware het niet dat ik op de laatste dag bij mijn overbuurvrouw een lege familieverpakking chocola uit haar prullebak zie puilen toen we allemaal onze rommel op de gang moesten zetten. Zonder enige gene. Geen enkele moeite gedaan om het toch een beetje te verstoppen.
Tot zover dus die strenge regels: nu zie ik hoe anderen daarmee omgaan!

Groot leerpunt gescoord: de chocoladegoesting zit in mij. Ik hoef het nooit meer een ander kwalijk te nemen. Dat deed ik altijd wel: het was altijd iemand anders’ schuld dat ik zo gestresst raakte dat ik naar chocola ging snakken: te druk op het werk, te veel geclaimd worden, rommel in huis, kinderen die vermoeiend bezig waren, … Maar als zelfs in ideale heremiet-omstandigheden mijn snoeplust de kop op steekt, dan hoef ik het nooit meer een ander te verwijten. Dat nieuwe inzicht zet de zaken in een heel ander perspectief!

Tweede sesshin: zomer 2010 in Denemarken. Gewapend met de kennis van de eerste sesshin (ik ben nu ‘ervaringsdeskundige’) , stop ik 2 stukken pure chocola in mijn koffer.
Het is een heerlijke sesshin, ik geniet van de schitterende omgeving, de rust, de voortschrijdende zelfkennis, de teisho’s,… Kortom de pijn is steeds snel vergeten en er is vooral ook heel erg veel genieten.
En dat vertaalt zich in de chocolade-ervaring van die sesshin: ook dat is puur genieten. Af en toe pak ik een klein stukje chocola uit mijn koffer en zet me dan met een koffie op ‘mijn’ geheime bankje langs het ruisende water. En geniet. Tot in de toppen van mijn tenen.
En kom thuis met nog ruim 1,5 plak over van die 2 stukken! Hooguit een derde opgegeten van wat ik bij had. Vooruitgang dus!
En ja tijdens die sesshin zijn er ook wel een paar momenten geweest dat ik chocola wilde als ‘verdoving’ van onlustgevoelens, maar (ook leerrijk!) ik slaagde er toen elke keer in om daar niet aan toe te geven, en deze minder aangename gevoelens te laten voor wat ze waren of ze op een andere manier te lijf te gaan. (ook clandestien: klassieke muziek wil ook nog wel eens helpen)

Sesshin nummer 3:januari 2011 in Ameland.
Chocola mee in de koffer: drie reepjes. Craving. Chocolade-aanvallen. Niks genieten maar gewoon ordinair volproppen. En spijt van natuurlijk.
En verder was het inderdaad ook niet zo’n goede sesshin voor mij. De relatie met chocola daarin is syptomatisch.

Balend van mijn slechte omgang met chocola in de afgelopen sesshin, neem ik me voor om bij de volgende sesshin weer strenger te zijn voor mezelf: meer afzien, meer openstaan voor afzien, dus geen chocola meer mee.

Sesshin 4: net achter de rug in het overheerlijke Skarrildhus in Denemarken.
Zoals voorgenomen zonder chocola in de koffer.
De avond voor de sesshin start, belanden we met vele mede-sesshingangers op het terras van een ander Sinatur-hotel. En komt het gesprek inderdaad op chocolade. We lachen er eens lekker om, maar ondertussen kom ik wel te weten dat een niet nader te noemen mede-zennist WEL chocola bij heeft in zijn koffer.
Mooi. Als er zich een noodgeval voordoet, weet ik in ieder geval tot wie ik me moet wenden. Dat is een hele geruststelling.
Maar dat is helemaal niet nodig. Sesshins in Denemarken zijn puur Nirvana. Het lijkt waarachtig dus wel de eerste sesshin te worden zonder chocoladeverhaal. Behalve dan dat geen chocoladeverhaal ook een verhaal is. Ik surf op de golven van mijn zelf geproduceerde endorfines en geniet enorm. Als dan ook nog mijn zenleraar-examen achter de rug is, ben ik helemaal high van endorfines en opluchting. Had er toch nog flink over zitten stressen…
Zo genietend, bedenk ik dat dit een ideaal moment is voor een kleine beloning met chocola: dus ik ga op zoek naar de mede-zennist (laten we hem X noemen) met de geheime voorraad. (eerlijkheidshalve moet ik hier wel vertellen dat ik de avond hiervoor een dipje had gehad met ook wel chocoladegoesting en dat ik echt wel rondgekeken heb of ik X kon vinden maar helaas pindakaas. Ook goed hoor, het dipje ging vanzelf ook wel over)
En ja hoor, ik vind X snel en tik hem op de schouder en troon hem mee naar een stil hoekje om om wat chocola te bedelen. Maar het is allemaal op!! Ook mannen blijken snoepers!
Nou ja, dan maar zonder chocola hoor, zo erg is dat niet. Ik sla een warme sjaal om en maak een wandeling op mijn geliefde paden en blijf even euforisch genieten van al wat ik zie en voel.
Bij mijn terugkomst volgt een grote verrassing: mister X wacht me op met een klein in blauw cadeaupapier verpakt rechthoekje. Chocola! Echte Deense chocola met stukjes hazelnoot. Merk ‘Guld Bare’ . Met een grote gouden wikkel eromheen. Hoe symbolisch!
Ik neem de reep mee naar m’n kamer en geniet zeer mindful van elk hapje. Na driekwart is het genoeg, en de rest bewaar ik voor een ander keertje.
Ook dit chocolade-geniet-moment is weer symptomatisch voor de hele sesshin.

En zo heeft elke sesshin alsnog zijn chocoladeverhaal.

Vrouwen en eten. Mannen en eten. Het zal wel altijd gecompliceerd blijven. Laat ons dat eens op de proef stellen: een driedaagse weekend-vasten-sesshin. Na de kerst- en nieuwjaars-overdaad. U hoort nog van mij.

Advertenties


4 Responses to “Elke sesshin heeft zijn chocoladeverhaal”

  1. 1 Bert Hendrix

    Prachtig, je openheid Martine!

    ps: ik herken ook alle dagelijkse ‘gevechten’ tijdens een sesshin omtrent het aantal te nuttigen sesshin-koekjes bij de seshin-koffie per dag.

  2. Bij deze wil ik mij alvast opgeven voor de ‘vastensesshin’!

  3. 3 Ellen Eggerdink

    Ik geef me ook als vast op. Geweldig verhaal Martine.
    Het is zelfs nog nooit in mij opgekomen iets te snaaien mee te nemen naar de sesshin ook geen goesting gehad gelukkig. Mijn leerpunt dank zij jou: ‘zou ik dan echt het braafste meisje uit de klas ( sesshin) zijn? heb alleen 1 keer een aanvaring gehad op mijn mobiel, die ik dus niet had ingeleverd, te kijken of ik een smsje had. Ook dat niet gedaan, want dan zou ik het vertrouwen in mijzelf beschaamd hebben, was toen mijn reden het niet te doen. Mijn eer te na ! Hoe braaf? toch maar eens onderzoeken. Dankje wel

  4. 4 Pauline van den Bosch

    Dankjewel voor je grappige openhartige verhaal.
    Bij een een week vasten op Terschelling super high geweest tijdens het mediteren door al die afvalstoffen in mijn bloedbaan. Daar kan geen chocolade tegen op! Ik kom ook naar de ‘vastensesshin’.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: