Tramrails en puntjes…

22Feb11

foto: Hanneke Dijkman

door Jeanne

Is dit de zendo, de hele week? dacht ik bij binnenkomst toen ik naar de grond keek. Moet ik het hier mee doen? Nee toch! Heeft Rients dit tapijt uitgezocht met die puntjes? Dat kan toch niet waar zijn.

Ik ging zitten en probeerde het tapijt niet te zien, maar ja, dat is moeilijk met geloken ogen. Dan toch maar kijken naar die felgele diagonale strepen en puntjes. Twintig puntjes op rij, hoe je het ook bekijkt, van links naar rechts of van boven naar beneden. Ieder puntje heeft een beetje geel en rood, net als de diagonaal. Net tramrailsen naast elkaar. Hoe krijg je het verzonnen. Het blauw daaronder is toch wel rustig.

Als ik gewoon kijk is het tapijt zoals het is, maar als ik langer kijk verschijnt er opeens een raster van geel en even later gaat dat raster omhoog en staat los van zijn blauwe achtergrond. Vreemd. Als ik knipper is het weg, maar probeer ik het weer te zien, verschijnt het weer, nu zelfs in lagen, tot aan mijn kin. Hallucineer ik? Probeer weer gewoon te kijken en dat lukt. Dan het blauw. Als ik me concentreer op het blauw verschijnt er een weefsel van blauwe wollige draden, waartussen van onder licht doorschijnt. Ik zie het duidelijk en kan als ik wil weer terug naar het gewone tapijt. Ik kan dus zien wat ik wil zien. Ik roep het afwisselend op en zie dan om beurten wat ik wil zien. Wat een wonder!

De dagen erna zag ik steeds meer. Puntjes werden vliegende vogels in formatie vanuit de lucht gefotografeerd, de gele tramrails kon ik laten verdwijnen en het blauw had bij een heldere dag fel blauwe vlekken i.t.t. een bewolkte dag, dan leek het gekookte spinazie. Echt waar, ik zweer het je!

Iedere dag ging ik met meer plezier naar de zendo. Wat brengt het me vandaag? Ik ging nog van dat tapijt houden ook. Alle gekheid op een stokje: de moraal!

Opeens realiseerde ik me dat ik bij nader inzien van iets kon houden wat me op het eerste gezicht tegenstond. Als ik maar beter keek, naar iets, naar iemand, nog meer, nog langer.

Uitstel van de identiteit, zou C. Verhoeven zeggen.

Een prachtig tapijt in een week!! Bedankt Rients voor de puntjes.

Advertenties


2 Responses to “Tramrails en puntjes…”

  1. 1 Wanda

    De grote filosoof, door ons beiden zo bewonderd, zou zeer trots zijn op dit mooie inzicht!

  2. 2 Rients

    YES Jeanne,
    Dank voor het delen van deze prachtige puntjes!
    H.Gr. Rients


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: