Volle maan boven Plum Village

06Nov10

door Hendrik Hangyi van Zen.nl Rotterdam

Na afscheid van mijn vriendin Eva genomen te hebben en een lange rit uit de Provence kom ik rond negen uur ’s avonds aan in Plum Village. Het meditatiecentrum ligt honderd kilometer boven Bordeaux op de top van een heuvel. Het is volle maan aan een wolkeloze hemel op een warme oktoberavond. Het eerste wat ik hoor als ik de portier van de auto open is de roep van een uil, even daarna het diepe geluid van een bel dat opstijgt uit het dal. Ik laat de auto achter me en loop het dal in. Het geluid van de bel klinkt elke dertig voetstappen. Waar ik de bosrand verlaat staat een tuinstoel, ik ga zitten met uitzicht op een door de maan verlicht landschap en mediteer. Nadat de bel de meditatie heeft beëindigd en ik naar het centrum omhoog ben gelopen, vraag ik een monnik of ik de volgende dag mee kan doen met de meditatie. Hij heet me welkom en neemt afscheid met een buiging.

Plum Village

Thich Nath Hahn, een verbannen Vietnamese boeddhistisch monnik, heeft in 1982 Plum Village gesticht. Het meditatiecentrum heeft drie afdelingen: Upper Hamlet, voor mannen, Lower Hamlet, voor vrouwen, en New Hamlet, voor vrouwen en kinderen. Centraal in het onderwijs van Thich Nath Hahn staat aandacht, mindfullness. De bel wordt gebruikt om hierin te oefenen. Elke keer dat de bel klinkt is een uitnodiging om stil te staan en aandacht te hebben.

’s Ochtends om vijf uur wekt de bel ons. Na het opstaan lopen we begeleid door de bel richting de enorme meditatiehal. Dit is trouwens de eerste keer dat ik de bel zelf zie, meer dan manshoog, erg imposant. In de grootte en aangename hal zijn de matten in vier rijen opgesteld. Er wordt gemediteerd met het gezicht naar de muur. In de binnenste rijen zitten de monniken, in de buitenste de bezoekers. Het is even wennen om met het gezicht naar de muur te mediteren, ik hoor de anderen achter me binnenkomen en plaats nemen, maar ik zie alleen de muur voor me. Na de meditatie is er een oproep om de oefening niet te gebruiken om er zelf beter van te worden, maar in te zetten om meeleven en compassie op te brengen. De spreektaal is Engels en Vietnamees. Na de sutra recitatie zijn er drie volledige buigingen. Wat me opvalt is dat alles langzamer gebeurt dan ik uit de Japanse traditie ken.

Bij het verlaten van de meditatiehal is er de mogelijkheid om mee te doen met Qi Kong oefeningen met een lange bamboestok. De oefeningen worden voorgedaan door een oude monnik, die zich duidelijk veel moeite getroost om zich aan te passen aan ons lage tempo. Vervolgens is er tijd om te douchen, de slaapplaatsen op te ruimen en om half acht is er ontbijt. Rijstepap, brood met marmelade of sesampasta, veel fruit en thee. Geen koffie trouwens. Het ontbijt wordt gebruikt in stilte, ‘noble silence’. In de ontbijthal is de bel niet te horen, maar wordt gebruik gemaakt van een klok die om het kwartier het geluid van de ‘Big Ben’ nabootst. Bij het geluid van de bel houdt iedereen even op met eten en geniet van een moment van aandacht. Persoonlijk heeft voor mij de ‘Big Ben’ een bijzondere betekenis. Als kind hadden mijn ouders een Friese staartklok die ook elk kwartier het geluid van de ‘Big Ben’ liet horen, dag en nacht. Eindelijk ben ik dus achter de diepere betekenis van deze jeugdherinnering, momenten van aandacht :)

Plum Village 2

Er valt veel te glimlachen in het centrum. Hier en daar zijn smileys op deuren en stenen geschilderd en op het toilet werd ik verrast door een tekening van een zen-toilet, de cirkel als toiletbril, met een verwijzing naar de hart-sutra. ‘Defiled or immaculate, increasing or decreasing. These concepts exist only in our minds. The reality of Interbeing is unsurpassed’ (Verontreinigd of onberispelijk, toenemen of afnemen. Deze concepten bestaan alleen in onze gedachten. De realiteit van onderlinge verbondenheid is onovertroffen). Alles voelt losser aan dan wat ik uit de Japanse traditie ken. Of is dit mijn Nederlandse bril op de Japanse traditie? De tuin staat er lekker rommelig bij en de hele dag smeult een houtvuur, waardoor in mijn herinnering de geur van rook aan mijn verblijf in het Upper Hamlet verbonden is.

Later die dag bezoek ik ook de Lower Hamlet en New Hamlet. De centra hebben veel gemeenschappelijk, allemaal hebben ze de imposante bel en een even imposante meditatiehal, met in glas-in-lood de woorden ‘smrti – samadhi – prajna’, (mindfulness – concentratie – wijsheid). In het mannencentrum heb ik alleen een paar stevig uit de kluiten gewassen Boeddha’s kunnen vinden, geen Kanzeon. Bij het vrouwencentrum valt daarentegen het grootte beeld van Kanzeon op, de godin van de compassie, met aan haar linkerhand de kleine Boeddha. Op de ombouw van de bel in dit centrum staat in het Nederlands ‘harmonie en liefde’ geschreven. Bij New Hamlet was veruit het meest Vietnamees van de drie centra, veel strooien hoedjes en was aan de waslijnen. De naam van de meditatiehal staat op een stuk hout geschilderd, ‘Full Moon-meditation hall’.

Als ik tegen de avond wegrijdt van Plum Village ben ik onder de indruk en voel ik me diep verbonden met een rijke traditie. Ik zie uit naar de bespreking van ‘In de voetsporen van de Boeddha’, één van de boeken van Thich Nath Hahn, binnenkort op de doorgaande cursus.

Advertenties


No Responses Yet to “Volle maan boven Plum Village”

  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: