Hoe word je een goede zenleraar, of een goede pizzabakker?

21mrt11

door Hanneke Dijkman van Zen.nl Rotterdam

Op 20 februari stond deze vraag op de agenda bij de zen lerarenopleiding. Rients Ritskes vroeg ons om eerst zelf het antwoord op te schrijven. Collega’s noteerden onder meer: door van je leerlingen te houden, door de kunst af te kijken, door geen ego, “practice what you preach”, door de humor van zen te laten zien, door verlicht te zijn, door de hartsoetra te reciteren. Zelf antwoordde ik dat 10.000 uur bewust oefenen helpt.

“Alle antwoorden zijn waar” zei Rients. “Maar wat echt een goede zenleraar of pizzabakker maakt is je niet identificeren met een gedachte over jezelf. Of over de pizza.” Als praktisch voorbeeld noemde hij de pizza: als je vasthoudt aan de gedachte dat er altijd tomaat en kaas op de pizza hoort, dan heb je een probleem als je geen tomaat en kaas in huis hebt. Terwijl je met de ingrediënten die je wel hebt, ongetwijfeld ook een heerlijke pizza kan bakken.

Prompt werd ik met deze wijsheid geconfronteerd toen ik afgelopen maandag aankwam bij de zendo, keurig vroeg om half 8. En zonder de sleutel… Mijn gedachte was: “Ik ben dus geen goede zenleraar”. Snel een briefje neergelegd, snel teruggereden naar huis, allerlei excuses/smoezen kwamen in me op waarom ik de sleutel had vergeten. Ook allerlei goede voornemens om hem voortaan altijd mee te nemen. Huis binnengerend, weer in de auto terug, even rustig ademhalen bij een stoplicht dat veel te lang op rood bleef staan. Om precies acht uur ben ik weer terug. Een dampende groep staat gezellig pratend op de stoep en maakt grapjes over de kou. Alsof ze hier al jaren komen loopt iedereen naar binnen, jassen uit, kaarsen aan, lekker warm hier. Ik leg de boeken neer voor de literatuurlijst en iedereen grasduint enthousiast

Ik ga zitten op het kussen en ik ben de zenleraar.

Gearchiveerd onder:Boeddhisme, Rotterdam, Zen   |  Laat een reactie achter
Tags:hanneke dijkman, leraar, lerarenopleiding